Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
131792 Τραγούδια, 269684 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Εκείνη βρήκε το σπαθί μου πάλι
 Συγνωμη ειπα φορες πολλες, μα παλι πισω στα ιδια λαθη... Τωρα πια μονο ευχαριστω δικαιουμαι να σου λεω.....κι ενα "σ'αγαπω", μα κεινο που θες εσυ, οχι κεινο που θελω εγω
 
Εκει στου λιμανιου την ταβλα
καθομουν παλι να τα πιω...
ολη μερα ιστοριες, για δυο γροσα, ελεγα
για δυο γροσα, τουριστων διασκεδαστης
για ενα ποτηρι ρουμι
μια ρεγγα, λιγη φακη

Κοσμος πηγαινε, κοσμος ερχοταν
και σε τραπεζι διπλανο
μια ψυχη καθοταν
Ατσαλι κραταγε στο χερι
ατσαλι δαμασκηνο
ατσαλι γυρευε να στρεψει
μεσα σ'αμολυντο μυαλο

Τι την βασταξε...
τι να ειδε..
μην ηταν περιεργεια
μην ηταν κουτσομπολιου αρωστεια?
μην κοιταζε πολεμιστη ερειπιο στη ταβλα καθισμενο?
Μην ητανε η αγαπη για ζωη που απ τα ματια εσταζε?
δυο ματια σαν πηγη
τεσσερα ματια καταρακτες
να τρεχουν τα νερα,
να γκρεμουν του νου τους φραχτες

Μην ητανε εκεινο τ'αλλο?
εκεινο που καλα ειχα εγω κρυμενο?
εκεινο της Βαγδατης το σπαθι
που τ'ατσαλι δεν το ξερει?
Μην ειδε εκεινο και σκιαχτηκε αυτη
απ' το Δαμασκηνο που κραταγε στο χερι?

Μα το 'χασα εγω αυτο
στον καημο επανω
τ'ακουμπησα κι αυτο στου λιμανιου την ταβλα
για δυο γροσα σκοτωσα της αγαπης το σπαθι
για λιγο ρουμι, μια ρεγγα, λιγη φακη....

Μα το'βρα παλι τουτο,
το'δα σου λεωω
το'δα της αγαπης το σπαθι
το'δα να περνα
στο μυαλο να με καρφωνει
Μα οχι εμενα να σκοτωνει
μα τα δικα μου τα στοιχεια

Ειδα και το χερι
εκεινο που της αγαπης το σπαθι κρατουσε
εκεινο το λευκο σαν διαφανο
το σαν κρινο ασπρο

Μα που το'βρε κεινη?
τουριστων σουβενιρ, το'χα δωσει εγω
μην απο κεινους το κλεψε, πισω να το φερει
μην απο κεινους πισω τ'αγορασε δωρο σε με να κανει?

Μην τυφλα ημουνα και δεν το'χα πουλημενο?
Μην στο μεθυσι μου επανω κατω το'χα πεταμενο?
Κι εσκυψε εκεινη, εκεινη με την ραγισμενη την καρδια
εκεινη με χερι μικρο, αδυναμο..
το σπαθι μου σηκωσε
το σπαθι εκεινο που το χερι το χοντρο,
το ατσαλενιο χερι να κρατησει αλλο δεν μπορουσε...

Τι μεγαλειο θεε μου..
τι πλασμα εχεις πλασει..
τι κεφια ειχες την μερα κεινη...
τι ερωτας σε τριγυρνουσε
οταν μεσα σε κεινη εβαζες τον κοσμο ολο....


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 9
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ορίζοντας με(μου;)
 
Γιώργος_Κ
29-12-2004
Σε περιμένω για κουβεντούλα, http://groups.yahoo.com/group/poetry_gr/
Ανώνυμο σχόλιο
29-12-2004
ωωχχχχ γερικο σκυλι δυσκολο να μαθει νεα κολπα.... τι λες για irc? server = irc.associatedpowers.com port 6667 channel #stixoi ξερεις απο irc?
Ανώνυμο σχόλιο
29-12-2004
(kin)
Ανώνυμο σχόλιο
29-12-2004
Ένα όμορφο ποίημα -Δημήτρης-
Ανώνυμο σχόλιο
29-12-2004
!!! --Spil--
Ανώνυμο σχόλιο
29-12-2004
O kokinos to bioli tou....... kai o kin me tin psoli (spathi) tou........
prophet
29-12-2004
θεέ μου ρε κιν που την βρίσκεις την τόση αστείρευτη φαντασία που εκπηγάζει από μέσα σου;!; είσαι ο πρώτος..
EKI
30-12-2004
Που την βρίσκει; ο Κιν, φίλε προφήτη, μένει φαντασίας και ουτοπίας γωνία στη συνοικία του εφιάλτη, στη πόλη του σκοτός, στη χώρα της αμφιβολίας, τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή την ζωή....
Ανώνυμο σχόλιο
30-12-2004
ΤΚ 666 ?????.....(κιν)

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο