Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123858 Τραγούδια, 262763 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Το τέρας
 
Έλεγα πως θά βρισκα το δάσος
κι όνειρα έφτιαχνα πώς θα 'σφαζα το τέρας
το ξίφος μου πώς θά 'χωνα βαθιά
τα μάγια πώς θα έλυνα μια μέρα

Τη λάμα θά 'στριβα με λύσσα όλη βαθιά
που να μη βρίσκει ούτε φωνή για τέτοιο πόνο
και η καρδιά μου θα βουτούσε στη χαρά
όσο θα τό βλεπα να ξεψυχά ξένο και μόνο

Μα όταν βρέθηκα στο δάσος που ιστορώ
δυο τριαντάφυλλα μόνο είδα ματωμένα
μέσα στα δυο μου χέρια τα κοιτώ
στάλες με αίμα βάφουν το λευκό μου δέρμα

Όλο τα σφίγγω κλαίγοντας και τα φιλώ
κι ο πόνος τους σκληρά με κομματιάζει
το αίμα δεν αντέχω να κοιτώ
το ίδιο αίμα απ την καρδιά μου μέσα στάζει
να πέφτει κάτω ένα-ένα φύλλο
κι από 'να φυλλοκάρδι μου να παίρνει
το δάκρυ τους να απλώνεται όλο γύρω
το ίδιο δάκρυ απ' τα μάτια μου να τρέχει

όσο ματώνουνε κι εγώ θα αιμορραγώ
όσο δακρύζουνε κι εγώ θε να δακρύζω
κι ούτε πια ξέρω πού να πήγε το θεριό
ούτε τα μάγια έχω δύναμη να λύσω.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ποτέ η ίδια
 
daponte
02-02-2009 @ 10:50
ωραίος " παραμυθένιος" λόγος. Μια ερώτηση- αν θες απαντάς-: το ''τέρας" είναι έξω σου ή μέσα σου ;
xamogelaki
05-02-2009 @ 04:29
σε ευχαριστώ πολυ!
το τερας ειναι εξω, καποια προσωπα που εψαχνα να εκδικηθω.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο