Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120888 Τραγούδια, 257524 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Don Giovanni - Σκηνή 4η και Ah chi mi dice ma
 σε ελεύθερη μετάφραση
 
[I](συνέχεια από το προηγούμενο)[/I]
http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=96371

[B]ΠΡΑΞΗ 1η
Σκηνή 4η[/B]

[I]Στο δρομο (νύχτα)[/I]

[B]Ρετσιτατίβο[/B]

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Εμπρός, γρήγορα πες μου…τι θέλεις ;

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Η υπόθεση αφορά κάτι σημαντικό.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Το πιστεύω.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Σημαντικότατο.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Ακόμα καλύτερα. Τελείωνε.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Ορκιστείτε πως δε θα οργιστείτε !

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Στην τιμή μου όρκο παίρνω
μα για τον Διοικητή ούτε λέξη!

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Είμαστε μόνοι.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Το βλέπω.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Κανείς δεν ακούει.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Άντε.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Μπορώ να μιλήσω ελεύθερα ;

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Ναι.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Αφού λοιπόν ειν΄ έτσι , κύριε μου και αφέντη,
η ζωή που κάνετε [I](δυνατά στο αυτί του)[/I]είναι σαν μπαγαπόντη !

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Θρασύτατε ! -τι τρόπος

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Κι ο όρκος ;

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Δεν ξέρω κανένα όρκο......πάψε ..γιατί..

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Δεν μιλώ, άχνα δεν βγάζω αφέντη.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Έτσι θάμαστε φίλοι. Άκου με λίγο, ξέρεις γιατί είμαστε εδώ;

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
Δεν έχω ιδέα. Μ΄ αφού ζυγώνει η αυγή, μην είναι καμιά κατάκτηση νέα ;
Πρέπει να το μάθω….. στη λίστα να τη βάλω.

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Το λοιπόν είσαι άνθρωπος σπουδαίος!
Μιαν όμορφη κυρά έχω αγαπήσει
και μάθε πως κι αυτή μ΄ έχει θελήσει.
Την είδα, της μίλησα. Θα ΄ρθει αυτή τη νύχτα μαζί μου στο σπιτάκι...
Σώπα: μου φαίνεται ανασαίνω άρωμα γυναίκας!

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
(Διάβολε! Τι φοβερή όσφρηση!)

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Μου φαίνεται ωραία.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
(Και τι μάτι κοφτερό.)

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Ας τραβηχτούμε πέρα ,το χώρο να ανιχνεύσουμε.

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
(΄Εχει κιόλας ανάψει!)


[I](Κρύβονται. Μπαίνει η Ντόνα Ελβίρα)[/I]

[B]Σκηνή 5η[/B]

[B]No.3: Άρια

ΝΤΟΝΑ ΕΛΒΙΡΑ
Αχ! ποιος θα μου το πει
που να βρω τον αλήτη,
αυτόν που, ω, τι ντροπή
μου πρόδωσε την πίστη.
Αν τον κακούργο έβρω
και δε με θέλει πια
φρικτά θα μακελεύω
την άπιστη καρδιά, κλπ

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ [I](στον Λεπορέλλο)[/I]
Τ΄ άκουσες ; μια ομορφονιά απ΄ τον εραστή αφημένη. Καημενούλα!
Ας την γλυκάνουμε που έχει πίκρες τόσες .

ΛΕΠΟΡΕΛΛΟ
(Έτσι γλυκάθηκαν χίλιες οχτακόσες ! )

ΝΤΟΝ ΤΖΟΒΑΝΝΙ
Δεσποινίς μου![/B]



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Ντον Τζοβάννι
      Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ο Άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση.
 
daponte
18-03-2009 @ 08:55
http://www.youtube.com/watch?v=gpyZoKmE6zg

Scena IV
Una strada. Notte.

Recitativo

Don Giovanni
Orsù, spicciati presto... cosa vuoi?

Leporello
L’affar di cui si tratta è importante.

Don Giovanni
Lo credo.

Leporello
È importantissimo.

Don Giovanni
Meglio ancora! Finiscila.

Leporello
Giurate di non andar in collera!

Don Giovanni
Lo giuro sul mio onore,
purché non parli del Commendatore.

Leporello
Siamo soli.

Don Giovanni
Lo vedo.

Leporello
Nessun ci sente.

Don Giovanni
Via.

Leporello
Vi posso dire tutto liberamente?

Don Giovanni
Sì.

Leporello
Dunque, quando è così, caro signor padrone,
la vita che menate (all’orecchio, ma forte) è da briccone!

Don Giovanni
Temerario! - in tal guisa -

Leporello
E il giuramento!

Don Giovanni
Non so di giuramenti... taci... o ch’io...

Leporello
Non parlo più, non fiato, o padron mio.

Don Giovanni

Così saremo amici. Or odi un poco, sai tu perché son qui?

Leporello
Non ne so nulla; ma essendo l’alba chiara, non sarebbe qualche nuova conquista?
Io lo devo saper per porla in lista.

Don Giovanni
Va là , che sei il grand’uom! Sappi ch’io sono innamorato d’una bella dama, e son certo che m’ama. La vidi, le parlai; meco al casino questa notte verrà ... Zitto: mi pare sentir odor di femmina!

Leporello
(Cospetto! Che odorato perfetto!)

Don Giovanni
All’aria mi par bella.

Leporello
(E che occhio, dico!)

Don Giovanni
Ritiriamoci un poco, e scopriamo terren.

Leporello
(Già prese foco.)

(Si nascondono. Entra Donna Elvira.)

Scena V

No.3: Aria

Donna Elvira
Ah! chi mi dice mai
quel barbaro dov’è,
che per mio scorno amai,
che mi mancò di fé?
Ah, se ritrovo l’empio,
e a me non torna ancor,
vo’ farne orrendo scempio
gli vo’ cavare il cor, ecc.

Don Giovanni (a Leporello)
Udisti? qualche bella dal vago abbandonata. Poverina!
Cerchiam di consolare il suo tormento.

Leporello
(Così ne consolò mille e ottocento!)

Don Giovanni
Signorina!
daponte
29-12-2013 @ 09:54
http://youtu.be/5sV2jtms7Ck
http://youtu.be/dZxqWiKulCE

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο