Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121609 Τραγούδια, 258662 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Κόκκινο σαν ψέμα
 
Σου έδωσα την εντολή πριν απ' το μαρτύριο
σ' αυτή την πρώτη τη στιγμή τι παραμένει ίδιο
σε γνώριμο σενάριο ποιος θέλει εισιτήριο
ποιος λευθερώνει μ' έρωτα και τη σιωπή βαρίδιο.

Αυτή η φιγούρα του νοτιά γυρνούσε περιστέρια
τα δάχτυλά μας πλέξαμε με τα κλειδιά στα χέρια
σου ‘κρυβα τα σημαντικά μη νιώσεις λυπημένη
μέσα απ’ τα χείλη που διψούν μια λέξη δεν ξεφεύγει.

Θα φυγαδεύσω δυο ναι θα σ’ αρνηθώ σαν ψέμα
δυο κλαδιά λυγίσανε που ‘χε η αυγή βρεγμένα
τη λογική αν την έχασα ακόμα τι με δένει
με δένει μυστικός θεός με εσένα που ‘σουν ξένη.

Ήσουνα ξένη και σκληρή βάδιζες πονεμένη
κι άνοιγες δρόμους σιωπηλούς σ’ ονείρου οικουμένη
κτυπά το αίμα και καλεί τ’ όνειρο να επιστρέψει
το άπειρο που μ’ απειλεί πάλι να με γυρέψει.

Δε θα γυρίσω πριν σε βρω ο δρόμος ξεμακραίνει
μα δε φοβάμαι είμαι εγώ ο λόγος που σε φέρνει
και δε φοβάσαι ούτε εσύ και προχωράς κι αντέχεις
έχεις τον όρκο που ‘δωσες και τη ζωή μου έχεις.

Είχε τ’ αστείο ενός θεού μια μπόρα φυλαγμένη
δεν έχει τέλος η βροχή μ’ αυτή η αρχή σε ξέρει
την ώρα την αβάσταχτη έφευγε ο πόνος πέρα
στην κρίση χαμογέλασαν η νύχτα με τη μέρα.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 7
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Εμπνευστείτε κι αφήστε τους άλλους να ανησυχούν.
 
χρηστος καραμανος
10-04-2009 @ 14:20
Είχε τ’ αστείο ενός θεού μια μπόρα φυλαγμένη
δεν έχει τέλος η βροχή μ’ αυτή η αρχή σε ξέρει
την ώρα την αβάσταχτη έφευγε ο πόνος πέρα
στην κρίση χαμογέλασαν η νύχτα με τη μέρα.

ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΘΕΟΔΩΡΑ!!! ::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
ΝΙΚΟΣ P
10-04-2009 @ 15:16
::up.::
akolouthos
11-04-2009 @ 02:51
.............................. ::theos.:: ::theos.::
prince philip
11-04-2009 @ 08:05
Ήσουνα ξένη και σκληρή βάδιζες πονεμένη
κι άνοιγες δρόμους σιωπηλούς σ’ ονείρου οικουμένη
κτυπά το αίμα και καλεί τ’ όνειρο να επιστρέψει
το άπειρο που μ’ απειλεί πάλι να με γυρέψει.

πολυ ομορφο ::yes.:: ::yes.::
elpidakwstopoulou
11-04-2009 @ 11:18
Ήσουνα ξένη και σκληρή βάδιζες πονεμένη
κι άνοιγες δρόμους σιωπηλούς σ’ ονείρου οικουμένη
κτυπά το αίμα και καλεί τ’ όνειρο να επιστρέψει
το άπειρο που μ’ απειλεί πάλι να με γυρέψει.
πολύ όμορφο !!! καλησπέρα !!!!
::up.:: ::up.:: ::up.::
Θεοδώρα Μονεμβασίτη
11-04-2009 @ 13:24
Eυχαριστώ πολύ. Να είστε όλοι καλά. Τα λέμε...
Celestia
11-04-2009 @ 15:20
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
::hug.:: ::kiss.:: ::love.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο