Ουρλιάζει η μοναξιά

Δημιουργός: Γιάννης Ποταμιάνος

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

[B]Ουρλιάζει η μοναξιά
Του Γιάννη Ποταμιάνου[/B]

Ουρλιάζει η μοναξιά
σαν Λύκος
στην πανσέληνο
Λικνίζεται σαν σημαδούρα
δεμένη
Σε ανοιχτό πέλαγος

Σκουριά είναι η μοναξιά
Σε ναυάγιο που εξόκειλε
Σ’ άγνωστη αμμουδιά
Όρθια στέκεται
σαν παλιός φάρος, σβησμένος
Εγκαταλειμμένος
Που βλέπει τα πλοία να περνούν
Ολόφωτα
Ανεμόμυλος στο πεντανέμι
χωρίς φτερά και στέγη
Που τον περιφρονεί ο άνεμος

Είναι μελαχρινή η μοναξιά
Χωρίς πατρίδα
Χωρίς ελπίδα
Κάθεται στα παγκάκια
Του μεταξουργείου
Περιμένοντας
Έχει μάτια μελαγχολικά
Φευγάτα, ταξιδιάρικα
Ταξιδεύει καβάλα στο όνειρο
στις βρόμικες πολιτείες
Του Αλλάχ και του Βούδα
Κοιμάται στα βρώμικα σεντόνια
Σε μοναχικά κρεβάτια
Κάνει παρέα σε απελπισμένες
Στήσεις
Φοράει φόρμα η μοναξιά
Του άνεργου
Που γυρίζει σπίτι
Χωρίς μεροκάματο
Περπατάει στα προαύλια
των φυλακών
Κρέμεται από τα κάγκελα
Ουρλιάζοντας ανθρώπινα
Περπατάει δίπλα μας
Με βήματα τόσο συνηθισμένα
Που κανείς δεν την προσέχει

Ένα άστρο είναι η μοναξιά
που αναβοσβήνει
Απελπισμένα
Ελπίζοντας να το προσέξουμε
Ανάμεσα στα δισεκατομμύρια
Αδέλφια του
Η στάχτη ενός πεθαμένου
Έρωτα, στο εικονοστάσι
Της καρδιάς μας

[B] 30 Σεπτεμβρίου 2009
Γιάννης Ποταμιάνος[/B]

Δημοσίευση στο stixoi.info: 10-12-2009