Αφέθηκα

Δημιουργός: ΑΝΤΗΣ

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Στα κοκαλιάρικα φτερά μου αφέθηκα
Μες στη χυμένη ομίχλη τα χαράματα
Με περίμενε παράφορο
Το ευωδιαδμένο στερέωμα
Και βασίλευεν η μαγεία
Της τολμης να πετάξω
Περιστροφές γυρω από όλα
Ζητώντας να παραβγώ τους γυπαετούς
Από κάθε τόλμη πέρα
Μα έντρομος αφυπνίστηκα
Η πίστη πρώτη πρέπει να βαπτίζεται…
Άλλοτε ανέβαινα
Ως την θλίψη των άστρων
Με το θεό σε κάθε βήμα
Να με ανατρέπει
Να με γυρίζει πίσω
Πλανιέμαι τώρα
Στο μηκος του μυαλού
Κατάντικρυ πάντα στην ομορφιά
Σπαρταρώντας να επιστρεψω
Με γυροφέρνει η μνήμη
Με αγγίζει και με παζαρεύει
Μα πορεία δεν αλλάζω
Ανοίξαν πάλι οι ουρανοί
Σκορπίστκαν τα νέφη
Οποιος ευδόκησε με πίστη
Ας μου δώσει ένα μέλλον
Εκει πάλι θα σε δώ
Θυμίαμα ψυχής
Ζυγιάζομαι,το οφείλω
Δεν τα θελω τα φτερά
Δεν κερδίζονται τ' αθάνατα
Μα έχω που να κλίνω…
Έτσι γνώρισα την αγάπη
Καρφωμένος σε μια φλόγα
Στα χείλη την αρμύρα
Απαλλαγμένος από το βάρος
Ένα ταξίδι ανοίκτηκε
Μες στο μυαλό μου
Εκείνο το αναπότρεπτο
Να μαθω πρώτα το ακρογυάλι
Ύστερα με ένα καράβι να σαλπάρω
Σε μια θάλασσα πράσινη

Για σένανε θα πω τα λόγια μου τα πιο ωραία
Να ξυπνούν οι πόθοι μου και η αγάπη νέα
Λουλούδι μες στους μπαχτσέδες της καρδιάς μου
Το κρίνο το τριαντάφυλλο το γιασεμί λίκνο της χαράς μου

Πάνω στο σώμα σου έχω πια πατρίδα
Ο κόσμος μεγαλύτερος βρίσκω την ελπίδα
Ξαναγυρίζει η άνοιξη το μέλλον της ζωής
Τ'αιδόνι τραγουδάει την άχνα της αυγής



Δημοσίευση στο stixoi.info: 31-05-2019