Θαλασσα

Δημιουργός: Tosodoula.

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Μια βουτιά στην θάλασσα έκανα απόψε
Δεν ήμουν μοναχή γιατί ήσουν κι εσύ εκεί
Με την παρέα μας να πίνουμε καφέ
Και τόσο το χάρηκα που ειμασταν μαζί
Για καταδύσεις πήγαμε στην εξέδρα μαζί
Κανείς δεν ήθελε να πέσει, αλλά πέσαμε όλοι μαζι.
Τι όμορφα που περάσαμε! Να το επαναλάβουμε οπωσδήποτε...
Το χαμόγελο σου, αχ αυτό το χαμόγελο σου
Φώτισε και πάλι στο πρόσωπο σου
Κι έμεινα εκεί να σε χαζεύω να μην χάσω την στιγμή
Αχ και να ξέρες πόσα χτίζει η αγάπη μέσα μας
Παλατακια χτίζει με πριγκίπισσες να προσμένουν τον πρίγκιπα
Μόνο που ο πρίγκιπας δεν έρχεται συχνά.
Πόσο σαγαπω μακάρι να ξέρες, θα τρομάζεις
Το πόσο μου έλειψες φαίνεται στα γραπτά μου
Κι σε ευχαριστώ πολύ που μου δίνεις αυτή την χαρά να γράφω όσα αισθάνομαι για μας τους δυο ακόμα κι αν δεν τα ζήσω ποτέ, τουλάχιστον θα τα χω ονειρευτεί μιας και εμείνε το όνειρο μισό στο χρόνο.
Να μου προσεχείς πολύ γιατί χωρίς εσένα δεν ξέρω τι θα γίνουν τα πεταλουδισματα μου... Χωρίς εσένα δεν θα χε τυπωθεί κανένας στίχος δεν θα χε κυλήσει ούτε ένα δάκρυ, δεν θα χε σπαρταρισει κανένα φυλλοκαρδι στη αγάπη... Ο έρωτας που έγινε αγάπη και δι ανεκπλήρωτος δεν ξεπερνιέται ποτέ όσα χρόνια κι αν περάσουν ίσα ίσα φωλιάζει μέσα σου και αντλεί κουράγιο από τις στιγμές, από τις αναμνήσεις του παρελθόντος με βάση το τώρα. Έτσι ανοίγει πανιά στο αύριο και συνεχίζει το ταξίδι του. Με αποθέματα το φιλί το χάδι την ελπίδα και για φυλαχτά τα χαμόγελα, τα δάκρυα, τα καρδιοχτύπια,τις πεθυμιες και τις αγωνίες...
Μα έλα που αντέχει ακόμα το καραβάκι μου παρόλες τις φουρτούνες και πληγές που συλλέξε είναι ακόμα όρθιο και ταξιδευει σε γαλανά νερά.
Κάτι κοχύλια μάζεψα από την αμμουδιά και εκεί που τα συλλεξα έπεσα σε μια πέτρα. Μια πέτρα σε σχήμα καρδιάς και σε θυμήθηκα ήθελα, να γράψω πάνω σαγαπω και να την κρατήσω ενθύμιο να σε θυμάμαι...

Δημοσίευση στο stixoi.info: 13-09-2021