Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123485 Τραγούδια, 261350 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Tage wie Jahrhunderte - 2088 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Αντρέας Μπονάτσος
Μουσική: Αντρέας Μπονάτσος
Πρώτη εκτέλεση: Έλενα Παπαρίζου

Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουνα
όταν τις πρώτες ώρες πάγωνα και ίδρωνα
όταν χωρίς εσένα αγάπη μου κοιμόμουνα
και πώς να συνηθίσω αυτόν τον χωρισμό

Και να που ο χρόνος δε σε πήρε από μένα
απ’το μυαλό μου την ψυχή θα ήταν ψέμα
τώρα γελάω όπου βρεθώ απελπισμένα
μόνο και μόνο για να σου το πούν εσένα

Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνες
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνες
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσω
φοβάμαι δε θ’αντέξω θα λυγίσω
δε παν’ να λένε όλοι για ζωές και θαύματα
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα

Πόσο μου λείπει να’ξερες η αγκαλιά σου
το κάθε βλέμμα σου το κάθε άγγιγμά σου
και βασανίζομαι μεσ’τις φαντασιώσεις
όσο κι αν ξέρω πως σημάδι δε θα δώσεις

Οι μέρες τώρα μοιάζουνε αιώνες
ίδια τα καλοκαίρια κι οι χειμώνες
που μόνη δεν μπορώ εγώ να ζήσω
φοβάμαι δε θ’αντέξω θα λυγίσω
δε παν να λένε όλοι για ζωές και θαύματα
για μένα τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα

Και να που έγινε εκείνο που φοβόμουνα


Text: Adreas Bonatsos
Musik: Adreas Bonatsos
Uraufführung: Elena Paparizou

Es geschah das wovor ich am meisten Angst hatte
als ich in den ersten Stunden fror und schwitzte
als ich ohne dich, mein Liebling, schlief
und wie soll ich mich an diese Trennung gewöhnen

Die Zeit nahm dich nicht weg von mir
aus meinem Kopf, meiner Seele, es wäre eine Lüge
jetzt, wo ich auch bin, lache ich verzweifelt
und nur damit sie es dir sagen

Die Tage ähneln jetzt Jahrhunderten
Winter und Sommer sind gleich
alleine kann ich nicht leben
ich habe Angst ich halte es nicht aus, ich breche zusammen
egal wenn alle von Leben und Wunder reden
für mich sind die Dinge jetzt schwierig

Wie sehr fehlt mir, wenn du wüsstest, deine Umarmung
jeder Blick von dir, jede Berührung
und ich quäle mich mit meinen Phantasien
auch wenn ich weiß, dass du mir kein Zeichen geben wirst

Die Tage ähneln jetzt Jahrhunderten
Winter und Sommer sind gleich
alleine kann ich nicht leben
ich habe Angst ich halte es nicht aus, ich breche zusammen
egal wenn alle von Leben und Wunder reden
für mich sind die Dinge jetzt schwierig

Es geschah das wovor ich am meisten Angst hatte

   Niki-M.G. © 18-03-2009 @ 04:30

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο