Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123990 Τραγούδια, 263333 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Maybe - 2158 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Οι δρόμοι δεν τον πήγαν πουθενά
Παράξενες τον δέρνανε απόψεις
Η μάνα του καμάρωνε κρυφά
Εσύ μια μέρα γιε μου θα προκόψεις

Μια νύχτα που κοιμήθηκε βαριά
Τον είδανε στον ύπνο του να κλαίει
Σκυφτός σαν να `χε φάει μαχαιριά
Τον άκουσαν οι φίλοι του να λέει

Ίσως να είναι η αγάπη μια θλιμμένη γιορτή
Ένα ζευγάρι σκουριασμένες χειροπέδες
Ίσως να είναι η αλήθεια μια πληγή ανοιχτή
Ένα κελί με χρυσαφένιους μεντεσέδες
Ίσως να είναι το φεγγάρι μια τελεία λευκή
Σ’ ένα τετράδιο με φύλλα από σκοτάδι
Ίσως να έχεις χαραγμένο σαν μένα κι εσύ
Πάνω στο μέτωπο της τρέλας το σημάδι

Οι δρόμοι δεν τον πήγαν πουθενά
Κλεισμένος στων ονείρων του τις χώρες
Γυρνούσε σαν αέρας τα στενά
Και μίλαγε μονάχος με τις ώρες

Μια νύχτα που κοιμήθηκε βαριά
Τον άκουσαν σε κάποιον να μιλάει
Και είδαν πως σταμάτησε η καρδιά
Την πόρτα της ζωής να του χτυπάει

Ίσως να είναι η αγάπη μια θλιμμένη γιορτή
Ένα ζευγάρι σκουριασμένες χειροπέδες
Ίσως να είναι η αλήθεια μια πληγή ανοιχτή
Ένα κελί με χρυσαφένιους μεντεσέδες
Ίσως να είναι το φεγγάρι μια τελεία λευκή
Σ’ ένα τετράδιο με φύλλα από σκοτάδι
Ίσως να έχεις χαραγμένο σαν μένα κι εσύ
Πάνω στο μέτωπο της τρέλας το σημάδι


Lyrics: Vasilis Yiannopoulos
Music: Hristoforos Krokidis
First version: Vasilis Papakonstadinou

The streets drove him nowhere
He had strange opinions
His mother was secretly proud
My son, will go high some day

A night when he was in deep sleep
They saw him crying during his sleep
Bended, like he was stubbed
His friends heard him say

Maybe love is a sad celebration
A pair of rusty handcuffs
Maybe truth is an open wound
A cell with gold hinges
Maybe moon is a white dot
In a notebook with pages made of darkness
Maybe you have graven, like me
The sign of madness on your forehead

The streets drove him nowhere
Closed in the lands of his dreams
Wandering around in alleys like the wind
Talking to himself for hours

A night when he was in deep sleep
They heard him talking to someone
And saw that his heart stopped
Knocking his life's door

Maybe love is a sad celebration
A pair of rusty handcuffs
Maybe truth is an open wound
A cell with gold hinges
Maybe moon is a white dot
In a notebook with pages made of darkness
Maybe you have graven, like me
The sign of madness on your forehead

   Azmodan, Azmodan - The Lord Of Sin © 16-10-2009 @ 15:17

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο