Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121896 Τραγούδια, 259422 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

You were good and sweet - 2019 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη

Άλλες ερμηνείες:
Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Μαίρη Λίντα
Μαρία Φαραντούρη
Χορωδία Τερψιχόρης Παπαστεφάνου
Νένα Βενετσάνου
Ειρήνη Παππά

Ήσουν καλός κι ήσουν γλυκός
κι είχες τις χάρες όλες,
όλα τα χάδια του αγεριού,
του κήπου όλες τις βιόλες.

Το πόδι ελαφροπάτητο
σαν τρυφερούλι ελάφι,
πάταγε το κατώφλι μας
κι έλαμπε σαν χρυσάφι.

Νιότη απ’ τη νιότη σου έπαιρνα
κι ακόμη αχνογελούσα,
τα γερατειά δεν τρόμαζα,
το θάνατο αψηφούσα.

Και τώρα πού θα κρατηθώ,
πού θα σταθώ, πού θάμπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί
σε χιονισμένο κάμπο;

Πώς θα γυρίσω μοναχή
στο ερμαδιακό καλύβι;
Έπεσε η νύχτα στην αυγή
και το στρατί μού κρύβει.

Ωχ, δεν ακούστηκε ποτές
και δεν μπορεί να γίνει
να καίγουνται τα χείλια μου
και νάμαι μπρος στην κρήνη.


Lyrics: Yiannis Ritsos
Music: Mikis Theodorakis
First version: Nana Moushouri

Other versions:
Yriyoris Bithikotsis
Mairi Lida
Maria Faradouri
Horodia Terpsihoris Papastefanou
Nena Venetsanou
Irini Pappa

You were good and sweet.
You had all the charms,
all the caresses of the breeze,
all the violets of the garden.

Your light-stepping foot,
like a tender deer,
would step on our threshold
and glitter like gold.

From your youth I was taking my youth,
and I was still quietly smiling
Old age did not frighten me.
I was disregarding death.

And now what place will hold me,
where will I stand, what place will take me in?
I have remained a withered tree
in a snow-covered field.

How am I to go back alone
to the abandoned hut?
Night has fallen on the dawn
and hides the street from me.

Oh, an unheard-of thing!
It is impossible
for my lips to be burning
while I am in front of the spring.

 This English translation is based on the excellent translation of Ritsos' Epitaphios in the Journal of the Hellenic Diaspora, Vol. XIII, Nos. 1 & 2 (Spring-Summer 1986) by Rick M. Newton.

The 4th stanza was used by Nana Mouskouri in her rendition of Να 'χα τ’ αθάνατο νερό, thereby giving emphasis to the sorrow of a mother for her dead son.
   GreekRembetika © 04-05-2018 @ 09:18

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο