My intimate strangers

Οι δικοί μου ξένοι οι πιο μακρινοί
είναι αυτοί που ζουν κοντά μου
τους κοιτάζω, τους αγγίζω, τους μιλώ
τους ανοίγω την καρδιά μου

Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός
μεσ’στην άγνωστη ψυχή του
Ο καθένας στη δική του ξενιτιά
πολεμάει για τη ζωή του

Οι δικοί μου ξένοι
είν’ οι αγαπημένοι

Οι δικοί μου ανθρώποι ζούνε μακριά
κι από μακριά αγαπάνε
’Ετσι μεγαλώνει ο κόσμος κι η καρδιά
και θυμόμαστε όπου πάμε

Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός
κι αδελφή ψυχή γυρεύει
και στα κρύσταλλα κομμάτια της καρδιάς
την αλήθεια του λαξεύει

Οι δικοί μου ανθρώποι
της καρδιάς μου οι τόποι

My own strangers, the distant ones,
Are those who live by me
I look at them, I touch them, I talk to them
I open up my heart to them

But each travels alone
In his unknown soul
Each in his own exile
Fights for his life

My intimate strangers
Are beloved ones

My own people live far away
and love from afar
Thus the world grows and the heart
and we remember wherever we go

But each of us travels alone
And looks for a soulmate
And on the crystal pieces of the heart
carves out his truth

My own people
The places of my heart

Nionio © 16.05.2005

Εκτύπωση από: