Esos días

Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει, μας κυνηγάει
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος

Πιο κοντά, πιο κοντά
μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους

Μέσα στις τσέπες του παλιού πανωφοριού τους
έχουν μικρά τζάκια να ζεσταίνουν τα παιδιά
Κάθονται στον πάγκο κι αχνίζουν
απ’ τη βροχή και την από στάση
Η ανάσα τους είν’ ο καπνός ενός τραίνου
που πάει μακριά, πολύ μακριά
Κουβεντιάζουν
και τότε η ξεβαμμένη πόρτα της κάμαρας
γίνεται σαν μητέρα που σταυρώνει τα χέρια της
κι ακούει

Πιο κοντά, πιο κοντά
Τούτες τις μέρες...
Πιο κοντά, πιο κοντά


Esos días la muerte nos caza, nos caza
Alrededor, en cada mirada la alambrada
alrededor, en nuestro corazón la alambrada
alrededor, en nuestra esperanza la alambrada
Mucho frío, mucho frío, mucho frío este año

Más cerca, más cerca
kilómetros mojados se recogen alrededor de ellos

Dentro de los bolsillos de su abrigo viejo
tienen las chimeneas pequeñas para calentar los niños
Están sentados en el banco despidiendo vapor
de la lluvia y de la distancia
Su aliento es el humo de un tren
que va lejos, muy lejos
Hablan
y después, la puerta descolorida de la habitación
se convierte en una madre que cruza las manos
y escucha

Más cerca, más cerca
Esos días....
Más cerca, más cerca

curros_mujer © 15.05.2011

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info