Mi sono stanco

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια
Να περιφέρονται εντός μου και εκτός
Τα όνειρα μου να ταΐζουνε σκουπίδια
Και να μην είμαι ο δικός μου εαυτός
Δε θέλω να μου σφίγγουνε το χέρι
Να με χτυπούν στην πλάτη φιλικά
Και από πίσω να κραδαίνουν το μαχαίρι
Το έργο το `δα και για πολλοστή φορά

Πώς να ξεφύγω πως ν’ αλλάξω τη ζωή μου
Το συρματόπλεγμα να σπάσω μια στιγμή
Πόσο αγώνα έχω κάνει στην ψυχή μου
Για να διαλέγω τη δική μου φυλακή

Βαρέθηκα να ζω σ αυτή την πόλη
Να `μαι στο ράφι αναλώσιμο χαρτί
Να `χω στον κρόταφο συνέχεια ένα πιστόλι
Και τον μπαμπούλα να φοβάμαι από παιδί
Κι οι αγάπες που πορεύτηκαν μαζί μου
Ένα μονάχα να’ χουν κατά νου
Στο χώρο τους να περιφράξουν το κορμί μου
Τις θάλασσες ν’ αλυσοδέσουν του μυαλού

Πώς να ξεφύγω πως ν’ αλλάξω τη ζωή μου
Το συρματόπλεγμα να σπάσω μια στιγμή
Πόσο αγώνα έχω κάνει στην ψυχή μου
Για να διαλέγω τη δική μου φυλακή


Mi sono stanco delle stesse cose
divagande dentro e fuori di me
dei miei sogni nutriendi dei rifiuti
e di non essere me stesso
Non voglio che mi lamentano il mano
ne un' amichevole bussa alle spalle
mentre sulla mia schiena brandino il coltello
Ho visto questo spettacolo moltissime volte

Come uscire, come cambiare la mia vitta
come rompere la recinzione per un attimo
Quante partite ho fatto nella mia anima
per scegliere la mia prigione?

Mi sono stanco di vivere in questa citta
di essere una carta usa e getta sulla mensola
di avere una pistola nel temporo continuamente
e di temere lo spauracchio da bambino
E degli amori camminandi con me
avere solo una cosa nella mente
come chiudere il mio corpo nel loro spazio
come catenare il mare della mia anima

Come uscire, come cambiare la mia vitta
come rompere la recinzione per un attimo
Quante partite ho fatto nella mia anima
per scegliere la mia prigione?

Sandrine, Αλεξανδρα © 06.11.2012

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info