You 've changed

δεν είσαι πια τέλος και αρχή
δεν είσαι πια το πάθος και η ενοχή
δεν είσαι πια αυτή η φωτιά
που ζητάει να με κάψει

κι όλα μοιάζουν μ’ όνειρο θαμπό
κι εγώ που ακόμα σ’ αγαπώ
όσο καιρό θα σ’ αγαπώ
θα `μαι μια πόρτα ανοιχτή
που θα χτυπάει στον αγέρα

Και τις νυχτιές σαν φυσάει βοριάς
ποιας παρηγοριάς φως μπορώ να ξαναδώ
τώρα που δεν είσαι όπως παλιά...

Και στη ζωή φυσάει βοριάς...

You 've changed
You are no longer the beginning and the end
You are no longer the passion and the guilt
You are no longer that fire
Which is asking to burn me

You 've changed
And everything seems like a blurry dream
And I who still loves you
For as long as I will (love you)
I will be like an open door
Which will be swinging by the air

And when the northern wind blows at nights
Which conforting light can I see again
Now that you are no longer like you used to be

And the northern wind blows through my life

maLiarDa © 31.07.2014

Εκτύπωση από: