Con plegarias

Πετούν γεράκια απ’ τις φωλιές
την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα
σαν τις παλιές αμαρτωλές
που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα

Κάτω απ’ την άρρωστη βροχή
στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία
το μαύρο λάδι απ’ την ψυχή
δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ’ ευλογία

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή

Κοιτάω τον ήλιο απ’ το βουνό
κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν την πέτρα
που εγώ να τρέξω ξεκινώ
μεσ’ στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα

Με χαραγμένα τ’ αρχικά
όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη
και μ’ ένα δέμα ελληνικά
θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή


Vuelan halcones por los nidos
Para ver como imagen
Nuestra vida sobresaltada
Como las viejas pecadoras
A las que no les bastó un abrazo
Ni un escondrijo
Bajo la lluvia enferma
En las autopistas de los camiones
Con los frigoríficos
El aceite negro del alma
No quema por algo que no parece
Bendición

Con plegarias de nuestros santos
En los templos de los grandes sollozos
Con plegarias de los santos de la tierra
De herida invisible e invisible
Con plegarias de los santos a los que lloras
A los que puedes decir te quiero
Con plegarias de los santos y siempre
Con aliento de Dios

Miro el sol desde la montaña
Y las dinamitas de mi alma
Destruyen la roca
¿A dónde corro? Salgo
Dentro de los cinco metros
De la lógica universal
Con las iniciales grabadas
Nombre y sangre y tribu
Y muros antiguos
Y con una inscripción en griego
Escribiré, mundo, mis profecías
Con la uña.

CMS © 09.11.2007

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info